By

Atopowe zapalenie skóry, w skrócie azs. Jest to wieloletnia alergiczna choroba, w której występuje stan zapalny i swędzenie oraz znaczna suchość skóry.  Kiedy należy podejrzewać u siebie atopowe zapalenie skóry i o czym koniecznie należy pamiętać w czasie jego leczenia? Tu znajdziesz odpowiedzi.

Atopowe zapalenie skóry – przyczyny

Skłonność do azs może być dziedziczona genetycznie. Jednak nie tylko atopowe zapalenie skóry u członka twojej rodziny może zwiększyć szanse na to, że i ty zachorujesz. Pojęcie atopii obejmuje znacznie szerszą grupę dolegliwości. Są to astma, alergiczny nieżyt nosa i alergiczne zapalenie spojówek. Szacuje się, że u około 20% społeczeństwa występuje atopia, czyli skłonność do nieprawidłowych reakcji organizmu na rozmaite alergeny (zarówno wziewne, jak i pokarmowe). Działa to też w drugą stronę: chorzy na atopowe zapalenie skóry mają większą szansę na zachorowanie na wymienione wcześniej choroby.

Azs – choroba cywilizacyjna

Na atopowe zapalenie skóry częściej chorują osoby mieszkające w dużych miastach, znacznie rzadziej mieszkańcy wsi. Wśród osób dorosłych częściej są to kobiety. Zazwyczaj początek choroby występuje w dzieciństwie. U około 90% chorujących na azs pierwsze objawy występują przed 5. rokiem życia i bywa to pierwszym w życiu objawem alergii. Na szczęście w wielu przypadkach, bo aż do 90% dzieci cierpiących na azs przestaje mieć objawy choroby do 15. roku życia.

Czego nie lubi skóra atopowa?

Co może zaostrzyć objawy atopowego zapelenia skóry?

  • stres
  • chemiczne substancje drażniące – np. niektóre proszki do prania
  • pocenie się – noszenie nieprzewiewnych ubrań
  • alergeny pokarmowe: orzeszki ziemne, mleko, jajka, soja, pszenica
  • alergeny powietrznopochodne: roztocza kurzu domowego, pyłki roślin
  • alergeny zwierzęce: kontakt z kotem czy psem
  • zakażenia skóry – bakteryjne i grzybicze
  • palenie papierosów

Atopowe zapalenie skóry – objawy

Ze względu na objawy to bardzo uciążliwa choroba. Może znacząco obniżać komfort życia. Ciągłe swędzenie skóry, a także jej nieestetyczny wygląd, może wywoływać uczucie wstydu, złe samopoczucie a nawet problemy ze snem i depresję. Łatwo to zrozumieć oglądając zdjęcia osób z atopowym zapaleniem skóry, na których widać czerwone, pełne zadrapań zmiany. Objawy atopowego zapalenia skóry spowodowane są uszkodzeniem tłuszczowej warstwy ochronnej, która pokrywa zdrowy naskórek. Przez jej zniszczenie zwiększa się utrata wody, a skóra staje się sucha i łuszcząca. Oto typowe oznaki azs:

  • świąd, czyli silne swędzenie skóry
  • obecność na skórze śladów po drapaniu
  • złuszczanie skóry, która wygląda jak oglądana pod lupą
  • wyczuwalna suchość skóry
  • obecność czerwonych, grudkowatych zmian na zgięciach łokci i kolan, nadgarstkach, twarzy i szyi
  • suche i łamliwe włosy oraz łupież
  • paznokcie wyglądające jak polakierowane bezbarwnym lakierem, co spowodowane jest ciągłym drapaniem
  • cienie wokół oczu, nazywane czasem „oczami pandy”
  • przerzedzenie brwi
  • pogłębienie bruzd na szyi, które wyglądają jak zmarszczki
  • wytworzenie fałdu skóry pod powieką dolną – tzw. fałd Denniego-Morgana
  • po delikatnym zadrapaniu np. długopisem na skórze ukazuje się biała kreska, która następnie znika
  • zapalenie warg
  • zapalenie brodawek sutkowych
  • wyraźniejsze pobruzdowanie dłoni, które wyglądają jak u starszej osoby
  • nietolerancja wełnianych ubrań
  • częste zakażenia skóry, co spowodowane jest brakiem warstwy ochronnej
  • naderwanie płatka ucha
  • łuszczenie czubków palców

Objawów atopowego zapalenia skóry jest wiele, ale najważniejsze z nich to swędzenie i suchość skóry. Brak tych objawów w zasadzie wyklucza azs. Przebieg choroby jest zmienny, z okresami zaostrzenia objawów, kiedy zajęta może być niemal cała powierzchnia, ciała oraz okresami mniej nasilonych objawów.

Atopowe zapalenie skóry – leczenie

Ze względu na przyczynę choroby – zniszczenie bariery ochronnej naskórka i utratę wody, leczenie atopowego zapalenia skóry opiera się przede wszystkim na jej nawilżaniu i natłuszczaniu. Podstawowymi środkami odbudowującymi warstwę tłuszczową pokrywającą skórę są emolienty. Powinny być one stosowane 3-4 razy dziennie w dużych ilościach, tak aby dokładnie nasmarować nimi całą skórę. Bardzo ważna jest samodyscyplina, gdyż bez regularnego natłuszczania skóry atopowej nie można liczyć na osłabienie objawów. Aby dodatkowo nie niszczyć i tak już uszkodzonej warstwy tłuszczowej naskórka, należy zrezygnować z długich, gorących kąpieli i zdecydować się na szybki, chłodny prysznic, używając odpowiedniego dla skóry atopowej środka do kąpieli.

Osoba cierpiąca na azs powinna usunąć z diety wszystkie pokarmy, na które jest uczulona oraz unikać kurzu, pyłków roślinnych i zwierząt (jeśli ma na nie alergię). Zalecane jest też rzucenie palenia i unikanie stresu. Niekiedy pomocna okazuje się psychoterapia. Ogranicza ona stres i pomaga chorym w zaakceptowaniu swojej dolegliwości. Czasem poprawę można uzyskać dzięki zmianie klimatu i spędzaniu czasu na słońcu. Poza tymi sposobami istnieje wiele leków i terapii na atopowe zapalenie skóry. Są to między innymi:

  • glikokortykosteroidy, stosowane miejscowo w maściach, a także doustnie
  • takrolimus
  • leki immunosupresyjne
  • leki przeciwhistaminowe, mające też działanie uspokajające
  • fototerapia

Lekarze zalecają w niektórych przypadkach terapię proaktywną, czyli stosowanie leku w czasie, kiedy nie ma zmian chorobowych. Takie leczenie zmniejsza nasilenie objawów, chroni przed zakażeniami skóry i poprawia samopoczucie chorego. Nie gwarantuje, niestety, że nie wystąpi okres zaostrzenia. Dlatego trzeba być tego świadomym i chorując na atopowe zapalenie skóry, należy przede wszystkim dbać o siebie i zdrowo żyć.

 

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
wpDiscuz