By

Psy i koty posiadają swoje gatunkowe predyspozycje do zachorowania na pewne choroby, na które ludzie są odporni. Ale istnieją też choroby, które są jednocześnie niebezpieczne dla ludzi i zwierząt. Nie tylko pasożyty zewnętrzne i wewnętrzne stanowią zagrożenie. Niebezpieczne mogą być także bakterie, wirusy i grzyby. Jakie niebezpieczne choroby przenoszą psy i koty? Sprawdź.

 

Choroby wirusowe

1. Wścieklizna

Możesz się zarazić od psa, kota i zwierząt dzikich. Czy zastanawiałaś się, dlaczego co roku musisz szczepić swojego psa przeciwko wściekliźnie? Wirus wścieklizny występuje na terenie Polski i dlatego wciąż jest zagrożeniem dla ludzi. Przenoszą go głównie lisy i nietoperze, ale psy i koty również są wrażliwe na zakażenie. Mogą chorować i przenosić chorobę na ludzi. Wirus atakuje układ nerwowy. Nie ma lekarstwa na wściekliznę, dlatego tak ważna jest profilaktyka. Szczep swojego psa regularnie, raz do roku. Na pierwsze szczepienie umów się, kiedy twój pupil skończy trzy miesiące życia. Zbieraj wszystkie zaświadczenia o szczepieniach do jego książeczki zdrowia.

Jeśli podczas wycieczki rowerowej czy spaceru po osiedlu ugryzie cię pies, którego nie znasz – nie czekaj na objawy. Udaj się jak najszybciej do lekarza rodzinnego na konsultację. Pamiętaj, że wirus przenosi się przede wszystkim przez kontakt ze śliną zakażonego zwierzęcia. Być może będziesz musiała zostać zaszczepiona przeciwko wściekliźnie.

Czy kot też może zachorować na wściekliznę? W Polsce szczepienie kotów przeciwko wściekliźnie nie jest obowiązkowe, ale koty również mogą zachorować na wściekliznę. Porozmawiaj o możliwości zaszczepienia kota z lekarzem weterynarii. Szczególnie warto pomyśleć o szczepieniu, jeśli kot jest wychodzący i może mieć kontakt z dzikimi zwierzętami.

W Polsce wścieklizna występuje najczęściej u zwierząt dzikich – lisów, jenotów, łasic, nietoperzy, kun oraz u zwierząt domowych (głównie psów i kotów). Ze względu na skuteczną profilaktykę wścieklizny, w tym obowiązkowe szczepienia psów, od wielu lat w Polsce nie odnotowuje się zachorowań na wściekliznę u ludzi.

Choroby bakteryjne

1. Choroba kociego pazura

Możesz się zarazić od kota. Nazwa choroby pochodzi od sposobu zarażenia, które następuje najczęściej poprzez podrapanie przez kota. W miejscu zadrapania powstaje zmiana skórna – początkowo plamka, zmieniająca się w grudkę, następnie w pęcherzyk, a na końcu w strupek (od momentu zadrapania do pojawienia się grudki może minąć nawet sześć tygodni). Węzły chłonne powiększają się i bolą. W połowie przypadków (zwłaszcza u dzieci) występują objawy grypopodobne – gorączka, złe samopoczucie, brak apetytu. U niektórych zakażonych choroba kociego pazura przebiega z nietypowymi objawami – zapaleniem spojówek, wątroby a także mózgu. Na szczęście w większości przypadków choroba ma łagodny przebieg. Gorączka ustępuje po kilku dniach, a zmiany skórne znikają bez śladu po kilku tygodniach.

Choroba kociego pazura rzadko wymaga leczenia, jednak nie bagatelizuj objawów! Skonsultuj się ze swoim lekarzem rodzinnym.

Który kot może cię zarazić? Zarażają najczęściej koty bezdomne i młode, do pierwszego roku życia. Kot zaraża się od pchły kociej. Nie ma możliwości transmisji bakterii między kotami – to pchła kocia rozpowszechnia bakterię wśród kotów.

Jak rozpoznać chorego kota? Koty najczęściej przechodzą zakażenie bezobjawowo. U części z nich mogą pojawić się objawy grypopodobne – apatia, brak apetytu, podwyższona temperatura ciała.

Czy kota można wyleczyć? Tak. Skonsultuj się z lekarzem weterynarii – antybiotyk powinien poradzić sobie z niebezpiecznymi bakteriami.

2. Leptospiroza

Chorobę przenoszą przede wszystkim gryzonie oraz zwierzęta domowe (głównie psy i koty). Zakażenie może mieć przebieg ostry lub przewlekły. W trakcie infekcji atakowanych jest wiele narządów – najczęściej wątroba, nerki i układ nerwowy.

Do zakażenia najczęściej dochodzi w wyniku otarć i ran skóry lub błon śluzowych przy kontakcie z zakażoną wodą lub odchodami zakażonych zwierząt. Zarazić można się w wyniku prac ogrodowych (prace w ziemi zanieczyszczonej odchodami gryzoni), pijąc wodę z zakażonej studni, kapiąc się w zakażonej wodzie i spożywając napój z puszki (bez wcześniejszego jej umycia), który był przechowywany w magazynie, do którego gryzonie mają dostęp.

Uwaga! W miejscu wniknięcia bakterii nie widać żadnych zmian. Niepokojące objawy to gorączka, anemia, uszkodzenie nerek a nawet żółtaczka. Leptospirozę można wyleczyć antybiotykami.

Psy i koty najczęściej zakażają się przez picie zakażonej wody lub przez kontakt z gryzoniami. Istnieje szczepionka przeciwko leptospirozie dla psów. Zapytaj lekarza weterynarii o możliwość zaszczepienia swojego pupila.

3. Kampylobakterioza

Możesz się zarazić od psa, kota, zwierząt hodowlanych i ptaków. Czy wiesz, że najczęstszą przyczyną zatruć pokarmowych w Unii Europejskiej jest kampylobakterioza? Bakterią możesz się zarazić przez kontakt z chorymi zwierzętami domowymi, hodowlanymi (głównie bydło, owce, świnie), i ptakami. Psy i koty, które nie skończyły pierwszego roku życia są najbardziej narażone na zakażenie. Możliwą drogą transmisji może być także zjedzenie niedogotowanego, zakażonego mięsa drobiowego, lub wypicie niepasteryzowanego mleka, pochodzącego od chorych krów.

Szczególnie narażone na zachorowania są dzieci w wieku od pierwszego do czwartego roku życia oraz osoby w wieku od 15 do 24 lat. Objawy kampylobakteriozy pojawiają się dopiero 1-10 dni po zakażeniu i są to przede wszystkim: biegunka, wymioty, bóle brzucha, głowy i gorączka. Podobne objawy można zaobserwować u psów i kotów. Zwierzęta mogą także przejść zakażenie bezobjawowo, a mimo to zarażać.

Pasożyty wewnętrzne

1. Tasiemiec bąblowcowy

Możesz się zarazić od psa lub kota. Człowiek zaraża się zjadając jaja tasiemców. Czułości z zarażonym psem lub kotem wystarczą by się zarazić – jaja przyklejają się do włosów pupili. Jaja mogą się także znajdować na nieumytych owocach, np. jeżynach, które miały kontakt z zarażonym lisem. Dlatego pamiętaj, by zawsze myć dokładnie owoce i warzywa. W cyklu życiowym tasiemca to człowiek jest żywicielem pośrednim. Tasiemiec atakuje wątrobę.

 

2. Tasiemiec psi

Możesz się zarazić od psa. Tasiemiec psi jest o wiele bardziej rozpowszechniony wśród psów i kotów w Polsce niż tasiemiec bąblowcowy. Zezwalanie na zbyt bliski kontakt czworonoga, który nie jest regularnie odrobaczany (lizanie po twarzy, dłoniach) i niemycie rąk po dotykaniu psa może doprowadzić do zarażenia.

3. Toksokaroza

Możesz się zarazić od psa lub kota. Przyczyną jest nicień psi lub koci – Toxocara canis lub Toxocara felis. Człowiek zaraża się w podobny sposób, jak w przypadku zarażenia tasiemcami – przez brak higieny podczas zabawy i zaraz po niej. Nicienie bytują w przewodzie pokarmowym, ale z czasem rozpoczynają swoją wędrówkę po organizmie – mogą dotrzeć nawet do serca lub oka.

 

 

4. Włosogłówka

Możesz się zarazić od psa. Włosogłówka to nicień. Mierzy około 2-4 cm. Można go zauważyć w kale zarażonych zwierząt, chociaż nie zawsze jest to możliwe. Jak rozpoznać, które zwierzę jest chore? Zarażone zwierzę jest chude, ma biegunki z domieszką krwi i odczuwa ból. Zwalczanie włosogłówki jest trudne i długotrwałe, dlatego bardzo ważna jest profilaktyka – sprzątanie po swoim psie.

 

5. Giardia (Lamblia)

Możesz się zarazić od psa lub kota. Tego pasożyta nie zobaczysz gołym okiem. Człowiek zaraża się, spożywając zanieczyszczony odchodami zarażonych psów i kotów pokarm lub przez picie wody z odchodami. Objawy pojawiają się już po kilku dniach od momentu zarażenia. Są to wymioty, nudności i biegunka. Giardiozę można stosunkowo łatwo wyleczyć – ważne jest, aby poddać terapii wszystkich członków rodziny, także psy i koty.

 

 6.Toksoplazmoza

Możesz się zarazić od kota. Czy wiesz, że do zarażenia dochodzi najczęściej przez spożycie surowego lub niedogotowanego mięsa? Istnieje także możliwość transmisji pierwotniaka od kota, przez brak odpowiedniej higieny przy sprzątaniu kuwety, ale jest to bardzo mało prawdopodobne. Koty są nosicielami pierwotniaków, które wywołują chorobę. Toksoplazmoza jest bardzo niebezpieczna dla kobiet w ciąży – może powodować ronienia lub wady rozwojowe u płodu.

 

Toksoplazmoza a ciąża

Jeśli jesteś w ciąży, lub planujesz dziecko – porozmawiaj ze swoim lekarzem o możliwości wykonania badań na toksoplazmozę. Jeśli jesteś szczęśliwą właścicielką kota od lat – nie masz się czym przejmować. Gdyby kot był nosicielem, to zaraziłabyś się od razu. Szansa na zarażenie się dopiero po latach wspólnego mieszkania z kotem oczywiście jest, ale jest to bardzo mało prawdopodobne.

Sytuacja wygląda inaczej, jeśli masz młodego kota. Dla bezpieczeństwa zakładaj rękawiczki jednorazowe, kiedy sprzątasz kuwetę kota lub poproś partnera, by wyręczył cię w tym obowiązku. Badanie kota na toksoplazmozę opiera się na badaniu kału. Zanieś próbkę kału do najbliższego gabinetu weterynaryjnego i poproś o wykonanie badania. Oocysty, którymi można się zarazić, są uwalniane nieregularnie, dlatego zaleca się wykonywać badanie kału kota raz w miesiącu przez cały okres ciąży. 

 

Jak prawidłowo odrobaczać swojego czworonoga?

Skontaktuj się z lekarzem weterynarii i ustal program odrobaczania swojego pupila. Jeśli twój pies ma kontakt z małymi dziećmi, warto zabezpieczyć go przed pasożytami nawet raz na trzy miesiące. Na rynku jest wiele preparatów, w różnych postaciach – spot-on, czyli płyn do wylania na skórę karku lub zadu, tabletki, smakołyki a nawet obroże. Są dostępne preparaty, które chronią jednocześnie przed pasożytami wewnętrznymi i zewnętrznymi.

Odrobaczaj systematycznie wszystkie swoje zwierzęta, nawet niewychodzące na zewnątrz koty. Możesz nieświadomie przynieść jaja na podeszwie buta, i to wystarczy do zarażenia się kota.

 

 

Co zrobić, jeśli w kale psa są widoczne pasożyty?

Przyprowadź czworonoga do lekarza weterynarii. Badanie kału pomoże ustalić, z jakim pasożytem masz do czynienia i ustalić najskuteczniejsze leczenie.

 

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
wpDiscuz
adulttorrent.org

bestseller-sales.com

http://adulttorrent.org/